Soms kom je iets tegen dat je even doet glimlachen. Een woord, verstopt tussen de regels van een krantenartikel, dat plots vertrouwd aanvoelt. Toen we dit stukje lazen, bleef één woord hangen: bolder.
In een tekst die mijmert over dromen, verandering en de beweging van een stad doorheen de tijd, duikt het op — bijna achteloos, maar tegelijk vol betekenis. Alsof het er altijd al moest staan. Alsof het iets vertelt dat verder gaat dan enkel een woord.
We delen dit fragment graag met jullie. Omdat het raakt aan hoe wij kijken naar vooruitgaan en toch ergens blijven staan. En misschien ook gewoon… omdat het mooi is.
(Fragmentje ‘Dromen’ is geschreven door Guillaume Van der Stighelen)